Z kolei przy odruchowym zaciskaniu zębów, aby wzmocnić efekt samokontroli, stosuje się również szyny relaksacyjne, które nie powodują zmian w zgryzie, a po ich odstawieniu nie zachodzi konieczność przebudowy zwarcia, co oznacza, iż po ustąpieniu objawów terapia nie wymaga kontynuacji. W leczeniu zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego ze wzmożonym napięciem mięśniowym stosowane są również aparaty redukujące intensywność aktywności mięśni w trakcie zaciskania i zgrzytania zębami zwane deprogramatorami. Niekiedy jednak napięcia emocjonalne są tak duże, że wymagają specjalistycznej pomocy psychologa czy psychiatry, a terapia wymaga zastosowania leków przeciwlękowych i przeciwdepresyjnych. W zależności od nasilenia i rodzaju dolegliwości, towarzyszących zaburzeniom w obrębie stawu skroniowo-żuchwowego, pacjenci poza leceniem przyczynowym wymagają leczenia wspomagającego.
Natomiast lekarz dentysta, prowadzący terapię ma do dyspozycji całą gamę środków, takich jak szyny zgryzowe, farmakoterapia, fizykoterapia - laseroterapia, diatermia, ultradźwięki, jonoforeza, lecenie temperaturą (ciepłolecznictwo, krioterapia), fizjoterapia, w tym ćwiczenia mięśniowe i masaż. Źródło: Żyj Zdrowo i Aktywnie październik 2011



Czytaj więcej
poprzednia