„Żyj zdrowo i aktywnie” to miesięcznik promujący zdrowy i aktywny styl życia.

Przeczytaj o:

Pokonać Cellulit

Kiedy tylko zauważymy u siebie pomarańczową skórkę odruchowo sięgamy po antycellulitowe kremy. Czy słusznie? Czy same kosmetyki wystarczą, aby nasza skóra na udach nie wyglądała jak skórka od pomarańczy? - Kosmetyki mogą pomóc w zmniejszeniu cellulitu, ale z pewnością nie usuną go w całości, jeśli nasza dieta będzie składała się w głównej mierze z Fast Food i słodyczy - wyjaśnia Anna Oczkoś, dietetyczka.

Neofuragina 50 mg, 30 tabletek za 9,90 zł

Leczenie ostrych i przewlekłych zakażeń układu moczowego oraz profilaktycznie w długotrwałym zapobieganiu nawrotom tych zakażeń.

Wyszukaj

Wpisz słowo kluczowe, nazwę leku, lub nazwę choroby
Kategoria | Podkategoria
Data dodania
Sortuj wg:

Kłopoty z barkiem

Zwichnięcie stawu ramiennego może spotkać każdego. Czasem wystarczy zbyt duże obciążenie barku czy niekontrolowany ruch ręką Staw ramienny to skomplikowany i precyzyjny mechanizm zapewniający bardzo dużą ruchomość ręki. Dzięki niemu jesteśmy w stanie obrócić rękę nawet o 360 stopni. Aby był w dobrym stanie, elementy kostne, więzadła i mięśnie muszą funkcjonować prawidłowo. Zwichnięcie barku powoduje rozerwanie lub znaczne rozluźnienie stabilizujących go struktur w tym zerwanie obrąbka (jednego z elementów zapewniających stabilność stawu). Nieleczone zwichnięcie może prowadzić do poważnych komplikacji, przede wszystkim do niestabilności stawu, a z czasem do niszczenia chrząstki stawowej i zwyrodnienia.

Grupa ryzyka
Uraz barku to wbrew pozorom bardzo częsta kontuzja. Bardziej narażeni są na nią mężczyźni (aż 80 proc. przypadków), ale doświadcza jej również wiele młodych kobiet. Szczególnie narażone są na nią kobiety uprawiające sport, ale czasem wystarczy wada postawy czy nieprawidłowa budowa stawu ramiennego. Jeśli uszkodzenie wydarzy się między 20 a 30 rokiem życia, w około 80 proc. przypadków dojdzie do powtórnego zwichnięcia. Przy drugim i kolejnym zwichnięciu trzeba wziąć pod uwagę leczenie operacyjne - inaczej ta przykra dolegliwość może nękać nas jeszcze wiele razy. Jeśli natomiast do urazu dojdzie po 50 roku życia, istnieje małe prawdopodobieństwo, że powtórzy się on kolejny raz.

Leczenie
Leczenie zwichniętego barku lekarz zaczyna od zrobienia zdjęcia rentgenowskiego i nastawienia barku. Ręka zostaje unieruchomiona w ortezie lub opatrunku gipsowym. W ten sposób zwichnięty staw będzie można ustabilizować. Co ciekawe, już w trakcie unieruchomienia powinno się rozpocząć rehabilitację. To zdecydowanie przyspieszy powrót ręki do dawnej formy. Po około czterech tygodniach stabilizator zostaje zdjęty. Dalsze leczenie zależne jest od stanu barku, rozległości urazu i indywidualnych cech pacjenta, więc musi zaplanować je lekarz specjalista. Jeśli w wyniku urazów nie została uszkodzona kość (brzeg panewki), wtedy wykonuje się artroskopię. Przez niewielkie nacięcia lekarz wprowadza narzędzia, w tym kamerę, przez którą ogląda staw. W kość wkręcane są maleńkie śrubki tzw. kotwice, które zastępują zerwany obrąbek. Jest to stosunkowo mało inwazyjny zabieg, ale wymaga hospitalizacji. Najczęściej pacjent musi pozostać w szpitalu ok. 3 dni, a przez kolejne cztery tygodnie trzeba używać ortezy, która zabezpiecza staw ramienny przed urazem. Jeśli uraz jest poważniejszy i doszło do uszkodzenia kości, nie ominie nas operacja. W jej trakcie zostaje zrekonstruowany przedni brzeg panewki (pobiera się kawałek kości z wyrostka kruczego łopatki i przykręca do brzegu panewki). Uniemożliwi to ponowne zwichnięcie stawu ramiennego. Po operacji trzeba jeszcze ok. 3 dni przebywać w szpitalu, potem blisko miesiąc nosić stabilizator. Za to możemy mieć dużą nadzieję, że nie odczujemy więcej bólu związanego ze zwichnięciem barku.

Na koniec rehabilitacja
Rehabilitacja jest równie ważna jak leczenie. Nie można liczyć na dobry wynik operacji bez fachowej rehabilitacji. Dlatego bardzo ważna jest współpraca lekarza, rehabilitanta i pacjenta. Na początku jest to tzw. rehabilitacja bierna - terapeuta zgina i odwodzi rękę chorej osoby. Potem wykonuje się ćwiczenia samemu pod kontrolą rehabilitanta. O powrocie do formy można powiedzieć wtedy, gdy bez problemu będziemy mogli zrobić ręką koło (tzw. rotacja zewnętrzna). Ta niby prosta czynność dla osób po zwichnięciu barku często długo jest niewykonalna. Żeby wreszcie stała się możliwa, czasem trzeba poświęcić na rehabilitację kilka miesięcy.

Najlepiej unikać
Uraz stawu ramiennego może się przytrafić każdemu. Najlepszym zabezpieczeniem jest - jak zawsze - dobra kondycja. Zadbaj o nią zawczasu. Stawy nie lubią też przeciążeń - dźwigania ciężarów, szarpania - np. przy gwałtowanym hamowaniu w samochodzie czy wyprowadzaniu na smyczy niesfornego psa. Staraj się też unikać wykonywania ramieniem karkołomnych figur - bark może wypaść np. podczas desperackich prób wyciągnięcia jakiegoś przedmiotu spod łóżka, albo zamykaniu otwartego na oścież okna. Stawom nie służą też zbędne kilogramy. Ludzie z nadwagą mają je nad miernie obciążone. Oni zwłaszcza powinni pomyśleć o rekreacji i usprawnianiu całego ciała. Najważniejszy jest ruch i umiarkowany wysiłek. Ćwiczenia usprawniają staw, wzmacniają więzadła i przygotowują go do coraz większych obciążeń i cięższej pracy. Ruch sprawia, że staw żyje - a do tego właśnie został stworzony.

Jak rozpoznać zwichnięcie
Zwichnięcia barku nie można nie zauważyć. Za zwyczaj bark sam nie wraca na swoje miejsce. Ręką zwisa bezwładnie. Ból jest bardzo duży. Każda próba ruchu tylko zwiększa jego natężenie. Okolice barku są napuchnięte i zniekształcone. Staw jest uszkodzony i następuje krwawienie z tkanek, z czasem na skórze widać wybroczyny. W takiej sytuacji musisz się jak najszybciej udać do lekarza. Kiedy taki stan będzie trwał zbyt długo, możesz utracić czucie w ręce, a to znak poważnych komplikacji. Zwichnięta głowa kości ramiennej może uszkodzić naczynia i nerwy leżące w okolicach barku. Wtedy ręka może pozostać bezwładna.

Autor: Joanna Rodzewicz
Konsultacja medyczna:
lek. med. Maciej Klich specjalizujący się w ortopedii i traumatologii, Klinika Rehabilitacji
Sportowej Ortoreh w Warszawie
Źródło: Żyj Zdrowo i Aktywnie kwiecień 2009



  poprzednia    1 2... 6... 46 47    następna  
*Podpis
*Komentarz
* pola wymagane
Autor:: Łukasz
Ja niestety walczę ze zwichnięciami stawu od bardzo długa,mam za sobą artroskopie która nic nie pomogła,później szycie na kotwice a wczoraj wypadł mi bark po raz pierwszy od roku po zabiegu co znaczy bardzo skomplikowaną operacje przeszczepu kości.Najgorszemu wrogowi nie życzy tego problemu,bólu i komplikacji. . .
Autor:: Maja
Iza zgadzam się z tobą. Mam za sobą 2 porody i zwichnięty bark i na prawdę ból podczas zwichnięcia barku jest dużo mocniejszy :(
Autor:: Iza
Ból podczas zwichnięcia barku jest okropny. Chyba nawet poród tak nie boli...
Autor:: gianna
Mój maz dzis doznał zwichnięcia barku podczas upadku z konia :( Jest w szpitalu. mam nadzieje że będzie ok. Tekst bardzo wiele mi wyjaśnił. Dziekuję.
Autor:: anonim
Bardzo dobry materiał i zrozumiały :) pozdrawiam